Medewerker in beeld: Marianne Niehof

“Als gezinscoach ben ik één van de weinigen die in deze tijd wel op kantoor werkt. Ik begeleid onder andere multiprobleemgezinnen. Zij hebben, juist in deze tijd, ondersteuning en sturing van buitenaf nodig om de juiste koers te blijven houden. Als je deze gezinnen loslaat, zie je meteen dat het minder goed gaat. Corona heeft hier zeker invloed op.” 
Marianne Niehof werkt bij het Centrum voor Jeugd en Gezin in de gemeente Heerde. Ze begeleidt ook complexe scheidingen en ook dat gebeurt op locatie. “Twee vechtende ouders via beeldbellen begeleiden, dat werkt niet. Daarom spreken we altijd op een neutrale plek met elkaar. Met name mensen die relatieproblemen hebben, hebben het moeilijk in deze tijd. Mensen die al uit elkaar zijn, maken misschien ruzie over de telefoon of het kind wel of niet naar de ander toe kan. Maar zij wonen al apart. Voor ouders die in scheiding liggen maar door omstandigheden nog wel in hetzelfde huis wonen, ervaren vooral in deze tijd veel spanningen.”

Ook in haar privéleven ondersteunt Marianne haar medemens. Al 30 jaar vangt ze pleegkinderen op. Marianne: “Mijn ouders hebben altijd pleegkinderen gehad en al op mijn vierde vertelde ik hen dat ik later iets met kinderen ging doen. Toen ik 24 was kwam de eerste puber bij ons wonen. Inmiddels hebben er om en nabij de 30 pleegkinderen voor langere en kortere periodes bij ons gewoond.
De kortste een aantal dagen, de langste 14 jaar. In de pleegzorg zijn veel verschillende vormen van opvang mogelijk. Je moet kijken wat bij je past, bij jouw manier van leven. Past daar elke dag, of af en toe een kind bij, een groot of een klein kind. Of je nu alleenstaand bent of een groot gezin hebt, het kind komt bij jou in huis. 
Het belangrijkste is dat je stabiliteit in je leven hebt. Want dat is wat een kind nodig heeft, samen met rust en veiligheid. En natuurlijk een hart voor kinderen. Pleegouder zijn is niet gemakkelijk maar het is ook niet moeilijk, je geeft iets van jezelf, maar je krijgt er heel veel voor terug. In mijn geval ervaar ik veel voldoening als ik zie dat wanneer een kind uit een stressvolle situatie komt met verwaarlozing of mishandeling, je na een paar weken ziet dat een kind rust krijgt en opbloeit. Voor mij is er niets mooiers om dat te kunnen betekenen voor een kind. Door er alleen maar voor te zorgen en te voorzien in de belangrijkste basisbehoeften van een kind namelijk: eten, naar school gaan en het bieden van regelmaat en veiligheid.”