Geen prik uit de muur

Kun jij je voorstellen dat er geen elektriciteit uit de stopcontacten komt? Ik wel. Ik heb het meegemaakt in Suriname en Congo. Soms urenlang, vaak dagen achtereen. Je leert improviseren: kaarsen aan in de avond, de diepvries dicht houden en hopen dat alles bevroren blijft. Maar geen stroom betekent ook geen waterdruk. Dus sjouwen met jerrycans en emmers. En dat is nog maar het huishouden. Voor bedrijven is het funest. Een sapfabriek bracht ooit haastig honderden liters weg naar bejaarden- en kinderhuizen, omdat bewaren geen optie meer was.

In Nederland kennen we zulke situaties gelukkig niet. Maar er is wel wat aan de hand. We gebruiken steeds meer elektriciteit - voor koken, rijden, verwarmen, werken. En die vraag blijft groeien. Ons stroomnet kan dat tempo nauwelijks bijbenen. In delen van de provincie Utrecht is het probleem zo nijpend dat er voorlopig geen nieuwe aansluitingen mogelijk zijn. Zonder stroom kun je je nieuw gebouwde huis simpelweg niet betrekken.

Gelukkig wordt er hard gewerkt aan oplossingen. Bijvoorbeeld door opwek, opslag en verbruik beter op elkaar af te stemmen, liefst lokaal. Door piekbelasting te verminderen, minder verbruiken op drukke momenten, zoals ’s ochtends en ’s avonds. Door regels aan te passen, zodat bedrijven en buurten onderling stroom kunnen delen. En door het netwerk sneller uit te breiden, al vraagt dat nu vaak nog veel vergunningen en procedures.

Achter de schermen zijn dagelijks mensen bezig om een aansluitstop te voorkomen. Van gravers in de grond tot ingenieurs achter de tekentafel; allemaal leveren ze een cruciale bijdrage. Een welverdiende pluim.

Klaas Harink

Wethouder