Sierappels om op te vreten

Caroline van de Burgt is ambassadeur voor de biodiversiteit en schrijft maandelijks over biodiversiteit en wat ze allemaal tegenkomt in haar tuin.

Bij onze achterdeur staat een sierappel, een kleine fruitboom met rode mini-appeltjes die de hele winter aan de boom blijven hangen. In de afgelopen weken is deze boom echter in rap tempo leeggegeten. Er trokken grote groepen kramsvogels en koperwieken door de buurt en die zijn dól op deze vruchten, mits ze een keer goed bevroren zijn geweest.

Iedere dag aten ze urenlang zoveel ze konden. Het zijn schuwe vogels, dus bij de kleinste verstoring vloog de hele groep van meer dan 30 vogels naar hogere bomen in de buurt, om al gauw weer terug te komen en verder te eten. Soms waren ze een poosje weg, dan zaten ze vast bij de buren te eten. Ook een grote groep spreeuwen en meerdere merels deden mee aan het feest. Het gekwetter, luid en gehaast, maakte het beeld nog gezelliger. In een paar dagen tijd verdwenen van boven naar beneden de honderden rode appeltjes en ontstond er onder de boom een chaos van afgevallen en aangepikte vruchten. Na een paar dagen was de boom zo goed als leeg en begonnen de vogels de resten onder de boom zelf op te eten.

Inmiddels zie ik de kramsvogels en koperwieken helaas niet meer. Logisch ook, het eten is hier op, dus ze zijn verder getrokken naar betere oorden. Ik hoop dat ze meer bomen met vruchtjes vinden, zodat ze straks met een volle buik kunnen beginnen aan hun lange trektocht terug naar hun zomerverblijf in Scandinavië.