Het sneeuweffect

Caroline van de Burgt is ambassadeur voor de biodiversiteit en schrijft maandelijks over biodiversiteit en wat ze allemaal tegenkomt in haar tuin.

En toen ging het begin deze maand ineens sneeuwen. Had ik op nieuwjaarsdag nog lopen genieten van de opkomende sneeuwklokjes en bloeiende kerstrozen, even later lag alles onder een witte deken! Ook daar heb ik enorm van genoten, al gingen mijn plannen om een aantal struiken te gaan planten even de vriezer in…

Ook de natuur moest schakelen. De katjes van de hazelnoot stopten met opengaan. De vogels hadden ineens veel meer moeite om eten te vinden. Grote groepen vinken en sijsjes kwamen op de elzenproppen af en zochten kwetterend naar overgebleven zaad.

Ikzelf vond het heerlijk om in de tuin op zoek te gaan naar sporen in de sneeuw. De grote klauwen van de reiger die was komen buurten of wij nog open water hadden. De kleine sporen van een muis die een kleine trip over de sneeuw had gemaakt. De brede sporen van de das. Toch knap dat al die beesten zich daarbuiten redden zonder kacheltje.

De planten hebben in deze tijd van het jaar eigenlijk alleen maar baat bij sneeuw. Het klinkt misschien gek, maar sneeuw isoleert. Dus koude wind, of een extra koude nacht, is voor planten veel beter te doen als ze verstopt zitten onder de sneeuw. De groene varens en de bloeiende kerstrozen laten zich dan slap op de grond hangen en zitten hun tijd wel uit om, na de sneeuw en als de grond weer ontdooid is, zich weer rustig op te richten. En ik kom bij de kachel vandaan en ga weer buiten aan de slag!